Pikant detail in deze klucht rondom Arafat was de mededeling, dat de Franse president Chirac op donderdag 4 november een bezoek bracht aan de ernstig zieke Arafat. Arafat zou daarbij nog geglimlacht hebben en de hand van Chirac vastgepakt hebben.
De verwarring was compleet toen er hardnekkige geruchten de ronde deden over het feit, dat Arafat hersendood was, in coma lag en slechts in leven werd gehouden om zijn familie in de gelegenheid te stellen afscheid van hem te nemen en om de Palestijnse Autoriteit de gelegenheid te geven om de opvolging van Arafat te regelen.
De geruchten hielden aan en werden gevoed door mededelingen dat Arafat’s gezondheid in de nacht van maandag 8 november ineens sterk achteruit ging en dat hij een hersenbloeding zou hebben gekregen.

Dinsdag 9 november bezochten de drie topfiguren uit de Palestijnse Autoriteit de doodzieke president en zagen zich na het bezoek genoodzaakt een persconferentie te geven in het Hotel Sofitel in Parijs om de aanhoudende geruchten als zou Arafat in leven gehouden worden tot zij hun zaken hadden geregeld de kop in te drukken. Op deze persconferentie, die om 18.10 uur Nederlandse tijd werd gehouden verklaarde Nabil Sha’ath, de minister van buitenlandse zaken van de Palestijnse Autoriteit dat de president in een diepere coma was gegleden en dat God alleen de president nog zou kunnen redden.

Verder ontkende hij geruchten dat de president zou zijn vergiftigd en dat euthanasie zou worden overwogen. De lichamelijke toestand van de president weet hij aan het roerige leven van Arafat en aan het feit, dat Arafat de laatste drie jaar geen enkele bewegingsvrijheid meer had omdat hij in Ramallah door Israëlische militairen geheel was omsingeld.

Na nu uit officiële verklaringen blijkt is Arafat op 11 november overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding.

De berichten van Arafat’s slechte gezondheid hielden al langer aan, maar werden door ingewijden steeds met klem tegengesproken.
Woensdag 27 oktober 2004 werden de berichten van Arafats ziekte sterker en hoewel personen rondom Arafat de aanhoudende stroom berichten bagatelliseerde, werd duidelijk, dat de berichten op waarheid berustten en dat er sprake moest zijn van meer dan een griepje alleen.

Op donderdag 28 oktober 2004 verscheen Arafat nog op het ochtendgebed, maar hij oogde zwak en vermoeid. Gedurende de dag stelde de vertegenwoordiger van de Palestijnse Autoriteit in Nederland, Y. Habbab dat Arafat’s gezondheid goed was en dat de Israëlische regering de geruchten over Arafat verspreidde om hem in diskrediet te brengen. In de loop van de dag werd Arafat in het ziekenhuis van Ramallah opgenomen, waar deskundigen vast stelde dat het natuurlijk afweermechanisme van Arafat als gevolg van een virusinfectie, bloedvergiftiging of een tumor, bloedplaatjes afbreekt. De Israëlische regering stelde vast, dat Arafat waarschijnlijk leed aan leukemie. Dat de situatie van Arafat zeer ernstig was werd duidelijk uit het feit, dat zijn vrouw, die in Parijs woont en die hij sinds 2001 niet meer had gezien donderdag naar Ramallah is afgereisd.

Arafat werd vrijdagochtend 29 oktober 2004 naar Parijs overgebracht om daar uitgebreid onderzoek en een medische behandeling te ondergaan. Hier werd een begin gemaakt met de behandeling, maar medisch ingrijpen mocht niet meer baten.

Voor zijn vertrek naar Parijs werd het niet nodig geacht om een tijdelijke opvolger voor hem aan te wijzen en ook met een eventueel overlijden van Arafat werd geen rekening gehouden, zodat de vraag van zijn opvolging tijdens zijn leven niet is beantwoord. Palestijnse burgers houden rekening met een machtstrijd binnen Arafat's eigen partij en vrezen dat zelfs bloedvergieten niet is uitgesloten.

De eerste berichten over zijn zwakke gezondheid verschenen 29 september 2003 in de Amerikaanse en Engelse media. Zij maakten gewag van het feit, dat Arafat een hartaanval zou hebben gehad. Deze berichten werden door personen om Arafat met klem tegengesproken. Arafat zou getroffen zijn door een lichte maagaandoening en griep. Destijds beweerden ingewijden uit Islamitische extremistische hoek dat Arafat zou zijn vergiftigd door de Israëlische geheime dienst “de Mossad”. Israël heeft deze berichten als “onzinnig” van de hand gewezen.

Welke weg de Palestijnse Autoriteit nu zal inslaan is op dit moment volslagen onduidelijk, vanwege de verwarring en onenigheid binnen Palestijnse kringen. Arafat werd door Israël gezien als een obstakel op de weg naar de vrede, vanwege het feit dat hij, ondanks alle afspraken, lange tijd vasthield aan de controle over de diverse militaire diensten die voor de Palestijnse Autoriteit werkten en zo op de achtergrond een belangrijke rol bleef spelen bij de aanslagen op onschuldige Israëlische burgers.
Deze militaire eenheden worden door Israël verantwoordelijk gehouden voor het geweld en de aanslagen op Israëlische burgers en zo zou ook Arafat direct meegewerkt hebben aan de instandhouding van het geweld in het Midden Oosten.

Deze vermelding wordt onderhouden door: Sion